ΨΗΦΙΑΚΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ
Η Ομάδα Εργασίας Ψηφιακής Διατήρησης εστιάζει στο πρόβλημα της μακρόχρονης διατήρησης των ψηφιακών μουσειακών δεδομένων και όχι μόνον όσων έχουν δημιουργηθεί στα πλαίσια της προσπάθειας μουσειακής τεκμηρίωσης. Μέχρι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ικανοποιητική απάντηση στο ερώτημα πώς μπορούν να διασωθούν αυτά τα ψηφιακά δεδομένα, που είναι τόσο σημαντικά για τη δουλειά μας. Πολλά μουσεία δεν έχουν ακόμη αναλογιστεί τη σημασία αυτών των δεδομένων και έχουν άγνοια της ευαισθησίας και του βραχυπρόθεσμου χρόνου ζωής τους.
Στη συνάντησή της στο Gothenburg, η Ομάδα Εργασίας αποφάσισε να προετοιμάσει μια σύντομη πρόταση προκειμένου να κάνει όλους τους επαγγελματίες των μουσείων που παράγουν ψηφιακά δεδομένα και όλους όσοι είναι υπεύθυνοι για τις σχετικές αποφάσεις να συνειδητοποιήσουν τα προβλήματα και τις πρωτοβουλίες που πρέπει να αναληφθούν άμεσα. Αυτό το κείμενο βρίσκεται ακόμη στη διαδικασία προετοιμασίας. Θα δημοσιευτεί αμέσως μόλις είναι έτοιμο.
Αν θέλετε να συμμετάσχετε στις συζητήσεις μας, παρακαλώ επικοινωνήστε με
CIDOC –DP
c/o Dr. Stefan Rohde-Enslin, Institute for Museum Research, In der Halde 1, 14195 Berlin (Germany)
s.rohde-enslin@smb.spk-berlin.de
Σύντομη αναφορά της συνάντησης της Ομάδας Εργασίας για την Ψηφιακή Διατήρηση CIDOC, Gothenburg, Σεπτέμβριος 2006.
Πραγματοποιήθηκαν δύο συναντήσεις. Στην πρώτη συμμετείχαν 12 και στη δεύτερη 13 μέλη.
Στην πρώτη συνάντηση προσπαθήσαμε να αποκτήσουμε μια συνολική εικόνα της κατάστασης της ψηφιακής διατήρησης στις χώρες από τις οποίες καταγόμαστε.
Υπήρξε συμφωνία ότι σε όλες τις χώρες (Σουηδία, Νορβηγία, Φιλανδία, Γερμανία και Τσεχοσλοβακία) ισχύουν τα εξής:
- Οι βιβλιοθήκες προπορεύονται των μουσείων σε ό,τι αφορά τη συνειδητοποίηση του επείγοντος χαρακτήρα του προβλήματος.
- Οι άνθρωποι που έχουν πιο άμεση σχέση με τη μουσειακή πληροφορία είναι πιο συνειδητοποιημένοι στο θέμα αυτό από τους διευθυντές των μουσείων.
- Η ερώτηση για το πώς είναι δυνατόν να επιτευχθεί η ψηφιακή διατήρηση παραμένει αναπάντητη.
Σε μερικές χώρες υπάρχουν εθνικές στρατηγικές ή τουλάχιστον πραγματοποιούνται προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση. Και πάλι, οι βιβλιοθήκες και τα αρχεία παίρνουν μέρος σε τέτοιου είδους προσπάθειες πιο συστηματικά από τα μουσεία.
Συμφωνήσαμε ότι μπορεί ίσως να αποβεί ωφέλιμη η προετοιμασία μιας πρότασης του CIDOC (και αν δεν το κάνει κάποιος άλλος και του ICOM) η οποία θα γνωστοποιεί διεθνώς το θέμα ότι η ψηφιακή διατήρηση είναι ένα ανοικτό ερώτημα που αφορά και τα μουσεία. Αυτό το κείμενο αφενός απευθύνεται στο υπάρχον διεθνές κοινό και αφετέρου αποτελεί ένα κάλεσμα προς τους διευθυντές των μουσείων να λάβουν το θέμα αυτό σοβαρά υπόψη τους.
Κατά τη διάρκεια της δεύτερη συνάντησης συζητήσαμε μια πρώτη εκδοχή αυτού του κειμένου. Συμφωνήσαμε για τον τρόπο με τον οποίο θα οργανώσουμε το περιεχόμενο, στο γεγονός ότι θα είναι ένα σύντομο κείμενο, με ξεκάθαρες προτάσεις και μια σύντομη ανάλυση καθεμιάς από αυτές. Η συζήτηση θα συνεχιστεί μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων μέχρις ότου καταλήξουμε σε μια δημοσιεύσιμη εκδοχή. Πολλοί από εμάς προσφέρθηκαν να οργανώσουν/μεταφράσουν το κείμενο στη μητρική τους γλώσσα.
Σε αυτό το κείμενο υποστηρίζουμε ότι η ψηφιακή διατήρηση μουσειακών δεδομένων απαιτεί υπευθυνότητα και σχεδιασμό. Η μορφοποίηση ενός μοντέλου σχεδιασμού μπορεί να αποτελέσει το επόμενο βήμα της εργασίας της Ομάδας. Τότε θα πρέπει να μεταφραστεί και αυτό.
(πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο, 20 Σεπτεμβρίου 2006, Stephan Rohde-Enslin).